Trierstraat 67, 1040 Brussel info@privaatbeheer.be +32 (0)2 217 27 40

APB-NB

Bepalingen SBZ

Ter bescherming van de biodiversiteit stelde de Europese Unie twee richtlijnen op: de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn.

De Vogelrichtlijn:

De vogelrichtlijn werd uitgevaardigd op 2 april 1979. Deze richtlijn stelt de te bereiken doelstellingen vast voor het behoud van de vogelstand in Europa. Bijlage I van de vogelrichtlijn geeft de soorten weer die door Europa beschermd moeten worden. De link naar de inhoud van de vogelrichtlijn vindt u hier. Vlaanderen telt 24 Natura 2000-vogelrichtlijngebieden of SBZ-V die een oppervlakte van 98 423 ha omvatten. Dit is 7,3% van Vlaanderen.

De Habitatrichtlijn:

De habitatrichtlijn werd uitgevaardigd op 21 mei 1992. Deze richtlijn stelt de te bereiken doelstellingen vast voor het behoud van habitats en daaraan gebonden soorten (verschillend van vogels). Het gaat om de wilde Europese flora en fauna. De van communautair belang hebbende habitats en soorten worden weergegeven in de Bijlagen I en II van deze richtlijn. De link naar de inhoud van de habitatrichtlijn kan u hier vinden. In Vlaanderen zijn 38 Natura 2000-habitatrichtlijngebieden of SBZ-H die samen een oppervlakte van 104 888 ha of 7,8% van de oppervlakte van Vlaanderen omvatten.

In totaal heeft Vlaanderen 166 187 ha (12,3%) Natura 2000-gebieden, er is namelijk deels overlapping tussen de SBZ-V en SBZ-H. In het Natura 2000-netwerk werden voor Vlaanderen geen mariene gebieden inbegrepen omdat deze onder de Belgische federale overheid vallen.

7,8% habitatrichtlijn kan weinig lijken in vergelijking met de 18% oppervlakte in Europa, maar in vergelijking met de ons omringende dichtbevolkte economische topregio’s is dit erg veel.

Elke lidstaat van de EU werd verplicht om gebieden, de SBZ’s, af te bakenen waarin men deze soorten en habitattypes moet beschermen. In deze gebieden zullen de lidstaten dan zelf maatregelen moeten nemen voor het bekomen van een gunstige staat van instandhouding van de betreffende soorten en habitats. De staat van instandhouding (SVI) wordt geëvalueerd op basis van 4 Europees vastgestelde criteria, zijnde: populatie, areaal of verspreidingsgebied, habitat (kwaliteit en oppervlakte) en toekomstverwachtingen aan de hand van de trend.